نوروز و ایرانیان!

سلام پسرم چند روزیه که برات ننوشتم : آخه مشغول خونه تکونی بودم. پسر گلم چند روز پیش مطلبی رو در باره نوروز ترجمه کردم و چیزای جالبی یاد گرفتم مثل اینکه

نوروز (noruze) یکی از سنت های زیبا ومثال زدنیه که خیلی از غربی ها کنجکاون در مورد اون و تحقیقات زیادی رو انجام دادن. نوروز سنتی است که در دوره ی ساسانیان پایه گذاری شده و در اون دوره از 19 روز پیش از سال نو تا یک هفته بعداز سال نو مراسم خاص برپا می شده و گفته شده که درباریان صبح رو تا پاسی از روز مشغول دعا می شدند (علیرغم وجود دین اسلام) وپس از آن مشغول خوشگذرونی و البته رقص و پایکوبی و سفیران از حکومتهای زیر دست پادشاهان کشورگشای ساسانی خبرهایشان را ضمیمه هدایای گرانقیمت خود می کردن  وبا تعظیم فراوان تقدیم می کردن..

 این مراسم در دوران هخامنشیان با وجود دین زردتشت غنی تر و پخته تر شد و آنان 4-5 روز ابتدای سال را  روز های بهار نامیدند و روز پنجم سال رو که سالروز تاسیس این دین بود به نام زردتشت و مراسم خاص خودشون رو داشتن  و درباریان دست ها و صورتهای خود را سیاه می کردن و لباس های رنگارنگ بر تن داشتن و نمایش اجرا می کردند که با خواندن شعرهای کوچه بازاری خودشون رو حاجی نوروز می نامیدن و چهارشنبه آخر سال بر پشت بام یا سر در خود فانوس قرار می دادند تا ادای احترام کنند به فرشتگان و ارواح مردگان خود که اعتقاد داشتن که در اون روز به اونا سر می زنند.که در عصر های بعدی تبدیل شد به چهارشنبه سوری(suri)  که ایرونی ها دور هم جمع شده  و آتیشی روشن کرده و از روی اون می پریدن و اعتقاد داشتن که با پرش از روی آتش غم ها و بد شانسی های اونا از بین می ره!